PRP، با پلاکت‌های خودتان به‌عنوان پیام

چون PRP خودی است، کیفیت فرآورده به کیفیت خون شما در همان روز و به سیستمی که با آن سانتریفیوژ می‌شود محدود است. کم‌خونی، مصرف اخیر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، کورتون سیستمیک و مصرف فعال سیگار همگی بر عملکرد یا بازده پلاکت اثر می‌گذارند و پرسیدن درباره آن‌ها از همین روست، نه صرفاً کاغذبازی.

نیمه دیگر ارزیابی، تصمیم درباره این است که آیا بافت هدف اصلاً می‌تواند پاسخ دهد. فولیکولی که کوچک شده با فولیکولی که در اثر اسکار از بین رفته دو چیز متفاوت‌اند. PRP بر فولیکول‌هایی اثر می‌گذارد که هنوز وجود دارند. اگر پوست سر آلوپسی اسکاردار تثبیت‌شده نشان دهد، پاسخ صادقانه این است که این درمان آن را بازنمی‌گرداند.

• واقعاً می‌خواهید چه چیزی را تغییر دهید — بافت، یکدستی رنگ، شلی یا تراکم مو اهداف متفاوتی با احتمال پاسخ متفاوت‌اند.
• شمارش خون و داروهای مرتبط — درباره ضدانعقادها، ضدالتهاب‌های غیراستروئیدی و کورتون سیستمیک به‌طور مشخص پرسیده می‌شود.
• معاینه پوست سر وقتی نگرانی مو باشد — الگو، کوچک‌شدگی فولیکول و اینکه آیا منافذ فولیکولی حفظ شده‌اند.
• اینکه آیا روش دیگری مناسب‌تر است — برخی مشکلات پوستی به بازسازی سطح یا لایه‌برداری قابل‌پیش‌بینی‌تر پاسخ می‌دهند.
• زمان‌بندی واقع‌بینانه — هیچ چیز قابل‌مشاهده‌ای سریع رخ نمی‌دهد و یک دوره ماه‌ها طول می‌کشد نه هفته‌ها.

1. خون‌گیری

   خون وریدی از بازوی شما در لوله‌های متناسب با سیستم مورد استفاده گرفته می‌شود، معمولاً ۱۰ تا ۲۰ میلی‌لیتر بسته به ناحیه درمان.

2. آماده‌سازی

   نمونه در خود کلینیک سانتریفیوژ می‌شود تا بخش غنی از پلاکت از گلبول‌های قرمز و پلاسمای فقیر از پلاکت جدا شود. نمونه هرگز از اتاق خارج نمی‌شود و در سیستمی بسته آماده می‌گردد.

3. تزریق

   ابتدا بی‌حسی موضعی. پلاسما بسته به هدف با سوزن ظریف، میکرونیدلینگ یا هر دو به درم رسانده می‌شود.

4. دوره و بازبینی

   سه جلسه با فاصله چهار تا شش هفته دوره آغازین معمول است. پاسخ در سه ماه با عکس‌های استاندارد بررسی می‌شود و نگهدارنده بر همان پایه تصمیم‌گیری می‌شود، نه از پیش رزرو.

این موارد پیش از گرفتن رضایت، جداگانه با شما بررسی می‌شود. این فهرست جامع نیست و جایگزین آن گفت‌وگو نمی‌شود.

• قرمزی و ورم خفیف به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت.
• کبودی نقطه‌ای در محل تزریق و کبودی در محل خون‌گیری.
• حساسیت ناحیه درمان‌شده برای یکی دو روز.
• عفونت، که با توجه به خودی بودن ماده و آماده‌سازی در سیستم بسته کم‌شایع است، اما با هر سوراخ شدن پوست ممکن.
• افزایش موقت ریزش در هفته‌های نخست درمان پوست سر، که مقدم بر پاسخ است نه ناقض آن.
• نبود پاسخ. درصدی از افراد پاسخ معناداری نمی‌دهند و این را نمی‌توان از پیش پیش‌بینی کرد.

چه زمانی این درمان مناسب نیست

• اختلالات پلاکتی، ترومبوسیتوپنی و سایر بیماری‌های خونی.
• عفونت فعال سیستمیک یا موضعی.
• مصرف داروی ضدانعقاد، که ارزیابی فردی می‌طلبد.
• بدخیمی فعال.
• بارداری و شیردهی.
• مصرف اخیر کورتیکواستروئید سیستمیک، که ممکن است جلسه را به تعویق بیندازد.